« Infalsare » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans , et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 4, col. 349c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/INFALSAREINFALSARE, Adulterare, scriptum corrumpere. Vita S. Gregorii PP. tom. 2. Martii pag. 205 :
Eam quoque quam ad nos misistis.... Infalsavit epistolam.Inventio S. Wlfranni, tom. 3. Martii pag. 149 :
Quorumdam temeritas eo vanitatis processit, ut libellum de translatione et miraculis Sanctorum Infalsare præsumpserint.Vide Falsare 2.

