« Inpræfocabilis » (par P. , 1766), dans , et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 4, col. 371c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/INPRAEFOCABILISINPRÆFOCABILIS, Qui præfocari non potest ; dicitur de crimine quod reus tacere nequit, in Hist.
translat. SS. Sebast. et Gregor. tom. 6. Collect. Histor. Franc. pag. 322 :
Et quia aliquos flagitiosos audierat imperatrix Judith, vi quadam Inpræfocabili, in conventu publico crimina sua detexisse, etc.

