« »
 
INTEGRALITER 1, INTEGRALITER 2.
[]« 1 integraliter » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 4, col. 386b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/INTEGRALITER1
1. INTEGRALITER, Omnino, plene, prorsus, Gall. Entierement. Transactio Caroli II. Regis et Comitis Provinciæ cum Capitulo S. Salvatoris Aquensi ann. 1292. ex Schedis Præsidis de Mazaugues :
Integraliter et sine diminutione aliqua perveniat omni modo.
Litteræ ann. 1332. apud Ludewig. tom. 5. pag. 253 :
Integraliter restituere tenebimur et complete.
Occurrit alibi non semel.
[]« 2 integraliter » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 4, col. 386b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/INTEGRALITER2
2. INTEGRALITER, Integre, sincere, sine dolo. Litteræ ann. 1261. apud Rymer. tom. 1. pag. 727 :
Quid autem super præmissis feceritis et responsionem, nobis per vestras patentes literas festinanter et Integraliter rescribatis.
Aliæ ann. 1337. apud eumd. Rymer. tom. 4. pag. 774 :
Solvere promisimus, et promittimus bona fide in Durderaco sexdecim milia florenorum de Florentia boni auri justi ponderis ... Integraliter absque dolo.
P. Carpentier, 1766.
Hinc nostris Enterin, Entier, pro Integer, probus. Reg. sign. Noster Cam. Comput. Paris. fol. 291. ter. v° :
Item il convenroit passer par la force de plusieurs seigneurs, qui ne sont pas si Entiers, ne si loyaus aus Chrestiens, comme il deussent.
 :
Garin parole qui ot cuer Enterin.
Guill. Guiart. ubi de stemmate reg. :
Par le reaume et l'Empire
Meuvent o eus li pélerin,
Qui vers Dieu ont cuer Enterin.
Inde etiam Entériété, pro Intégrité, pureté, Integritas, castimonia, in Hist. Florid. ad calcem Joan. de Saintré pag. 725 :
Quintement Lucresse estriva pour l'Enterieté de son corps.