« »
 
[]« Intrire » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 4, col. 405c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/INTRIRE
INTRIRE, Intrivire, Papias : Intrio, Infundo ; Intrivisti, parasti, infudisti. Gloss. Sangerman. Intrio, Infundo, Bituric. Intrivio. Verbum, nisi me fallo, fictum ex hoc Danielis 14. 32 :
Erat autem Habacuc propheta in Judæa, et ipse coxerat pulmentum, et Intriverat panes in alveolo
 ; Intriverat autem non ab Intrire aut Intrivire ductum, sed ab Interere : quod est terendo immittere. Phædrus lib. 1. fabula 25 :
Intrito cibo plenam lagenam posuit.
P. Carpentier, 1766.
◊ Enterquer, pro Inducere, pice, vulgari sermone Terque appellata, illinere, in Reg. sign. R. domus publ. Duac. ubi de Recept. Margar. Ebroic. ducissæ Burg. 19. Nov. ann. 1470. fol. 106. v° :
Item avoit sur ledit marchié ung bel feu [] et grand,... où avoit tonniaux, que on avoit Enterqués de sieu, pour les mieux alumer.