« »
 
[]« 2 invasatus » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 4, col. 408b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/INVASATUS2
2. INVASATUS, Invasus, obsessus a dæmone. Miracula S. Zitæ, tom. 3. April. pag. 517 :
Guido vidit eam torqueri et vexari, ut consuetudini est de Invasatis.
P. Carpentier, 1766.
◊ Italis Invasato et nostris Invasé, eodem significatu. Lit. remiss. ann. 1385. in Reg. 127. Chartoph. reg. ch. 227 :
Quant aucune personne est Invasée et il va de vie à mort, etc.