« »
 
[]« 1 legia » (par C. du Cange, 1678), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 5, col. 060b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/LEGIA1
1. LEGIA, Parva navis, Joan. de Janua, nostris Alege. In Gl. Lat. Gall. : Legia, Nef, ou le gras de l'oreille. At posterior significatio voci Legula, convenit. Ebrardus in Græcismo cap. 10 :
Ossis cartilago, sed Legia dicitur auris ;
Cartilago tamen amborum dicitur esse.
Aurium Legulas dixit vetus Scriptor. Adde Sidonium lib. 1. Epist. 2.
P. Carpentier, 1766.
◊ Glossar. Lat. Ital. Ms. Legia, la nave de passare. Altera notione, in Glossar. Prov. Lat. ex Cod. reg. 7657 : Legia, teneritas aurium.