« »
 
[]« Legista » (par C. du Cange, 1678), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 5, col. 061a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/LEGISTA
LEGISTA, Qui docet leges, vel qui vacat legibus, Ugutioni et Johanni de Janua ; Legistres, in Glossis Sangerman. Anonymi liber Revelationum cap. 21 :
Iste autem suo tempore inter eos, quos Legistas et Decretistas vocant, peritissimus habebatur.
Tidericus Langenius in Saxonia :
Illic doctores Decretorum meliores,
Sunt ibi Legistæ multi, pariterque Sophistæ.
Jo. Fortescutus de Legibus Angl. cap. 8 :
Denominari Legista mereberis, si legum principia et causas usque ad elementa, discipuli more, indagaveris.
Lambertus Prior S. Vedasti Atrebat. de Divinis Officiis :
Allegat Legista potens sermone potenti,
  Postulat Orator, utpote Sermo Dei.
Occurrit passim. Advocatus Legista, in Constitutionibus ann. 1251. in Appendice Marcæ Hispan. col. 1439. Martialis Parisiensis in Arestis amoris :
Aprés y avoit les Deesses,
En moult grand triomphe et honneur,
Toutes Legistes et Clergesses,
Qui scavoient le Decret par cœur.
P. Carpentier, 1766.
◊ Nostris etiam Légistre. Le Roman de Robert le Diable MS. :
Des grans plaintes de ce mal homme
Vinrent à l'Apostole de Romme,
Qui moult en fu dolans et tristres.
Par le conseil de ses Légistres,
Mist en escumeniement
Le duc et tout son tenement.