« »
 
[]« Liorare » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 5, col. 119b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/LIORARE
LIORARE, vitio enuntiationis, pro Livrare, Tradere, dare. Vide Liberare 2. Permut. inter Joan. de Pontibus et Heliam de Rupe ann. 1339. in Reg. 73. Chartoph. reg. ch. 201 :
Ipse Johannes de Pontibus,... nomine scambii seu permutationis perpetuæ tradidit, Lioravit, dimisit, etc.
Legitur rursum infra.
P. Carpentier, 1766.
◊ Ad sebi vero liquationem pertinet vox Gallica Liozel, cujus notio haud satis mihi perspecta est. Constit. civit. Tull. ann. 1297. in Reg. A. Chartoph. reg. ch. I :
Quiconques seroit trouvez saien fondant faisant Liozel dedans la ville, ou cusant char de murie, paieroit cinq sols, etc.