« »
 
[]« 2 litus » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 5, col. 130a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/LITUS2
2. LITUS, Alveus, Gall. Lit de riviere. Charta ann. 1455. ex Cod. reg. 5956. A. fol. 238. v° :
Dictus fluvius, Vidassoa vocatus, fluit et Litum facit per aliquam partem dictarum parochiarum.
P. Carpentier, 1766.
◊ Litis vero, pro Lithuaniens, Lithuani, et Letau, pro Lithuania, nostri alias dixerunt. Diar. Mss. Guil. de Lannoy dom. de Villerval ad ann. 1404 :
De Zeghewalde me parti pour m'en aller veoir le royaume de Letau, devers le duc Vuicolt roy de Letau et de Samette (Samogitie) et de Russie.
Le Roman de Garin :
Combatus ert as Seurs, as Litis,
Et as Danois, et as Amoraviz.