« »
 
[]« Magninus » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 5, col. 176a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/MAGNINUS
MAGNINUS, Lebetum faber, nostris Chauderonnier, alias Maignen. Petrus Royer Magninus, in Charta ann. 1490. Lit. remiss. ann. 1406. in Reg. 161. Chartoph. reg. ch. 50 :
Deux Chauderonniers ou Maignens passans par le pays, etc.
[] Aliæ ann. 1445. in Reg. 176. ch. 373 :
Perrin Lienart apporta au suppliant Maignen ou chauderonnier deux poilliers.
Guill. Guiart. ad ann. 1285 :
Par la terre au roy de Maillorgues,
Ou lors trouva-on maint Maignen
Cheminent jusques à Parpaignen.
Atque ita etiam legendum, pro Maignier, in Ordinat. hospit. Phil. V. reg. Franc. apud Marten. tom. 1. Anecd. col. 1362.
P. Carpentier, 1766.
◊ Hinc Magnien, Lebes, in Lit. ann. 1342. ex Reg. 103. ch. 316 :
Item autres menues coustumes,... c'est assavoir,... des Magniens, des seilles, des fruiz, etc.