« 2 manere » (par C. , 1678), dans , et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 5, col. 216a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/MANERE22. MANERE, Coire, vel matrimonio conjungi, aut cum muliere rem habere, Concilio Vermeriensi
ann. 752. cap. 2. 17. 19. 20. et Compend. ann. 757. cap. 10. 14. 15. 17. Collatio Leg.
Mosaicæ tit. 5 :
Moyses dicit : Qui Manserit cum masculo mansione muliebri, aspernamentum est, ambo moriantur.Ubi Editio vulgata Levitici cap. 20 :
Qui Dormierit cum masculo coitu femineo, etc.Apud Senecam lib. 3. de Benefic. cap. 15. et Suetonium in Augusto, manere apud aliquem, est cubare, uti observatum a Salmasio.

