« »
 
[]« 4 molare » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 5, col. 442b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/MOLARE4
4. MOLARE, Prima alicujus rei lineamenta exprimere, a Gall. Mouler. Acta S. Francisci de Paula tom. 1. Aprilis pag. 159 :
Et vidit corpus defuncti exanime, et ut similitudinem vultus ejus secundum veram figuram depingeret, Molavit et impressit.
Vide Molarium 1.
P. Carpentier, 1766.
◊ Se mouler, pro Se remettre, Se colligere, in Chron. S. Dion. tom. 3. Collect. Histor. Franc. pag. 197 :
Il (Clodomir) tourna envers se anemis, puis se Moula en armes et s'acesma pour combattre.
Ubi Aimoin. lib. 2. cap. 4. Se se collegit in arma.