« »
 
[]« Muda » (par C. du Cange, 1678), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 5, col. 535c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/MUDA
MUDA, pro Muta, seu mutatio : vox Italica, quæ occurrit in Charta Petri Ziani Ducis Venet. ann. 1211. in Hist. Bellunensi pag. 109. Vide Muta 2. Item alia notione, vide in Muta 7.
L. Favre, 1883–1887.
◊ Gallice Droit de mutation :
Donamus etiam in ipsa æcclesia x. solidos de Mudda.
(Cart. Conchar. Ruthen. p. 16, an. 1061.) -
Dono decimum et proferentium et sepultura et Muda de presbyteros.
(Id. p. 38, an. 1060.)