« »
 
[]« Nihilominus » (par C. du Cange, 1678), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 5, col. 593a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/NIHILOMINUS
NIHILOMINUS, Etiam, perinde. Sedulius in Præfat. ad Opus Paschale :
Cognoscant peritissimum divinæ legis Origenem tribus Nihilominus editionibus prope cuncta quæ disseruit, aptavisse.
Leo Ost. lib. 3. cap. 20 :
Similiter fecit et de Sacramentariis... et duobus Nihilominus Evangeliis et Epistolario uno.
Infra :
Sed et gradum Nihilominus ligneum extra Chorum... constituit.
Cap. 28 :
Eique ejusdem Nihilominus operis (donum) copulavit.
Cap. 32 :
A pedibus vero frisæa Nihilominus lista..... circundatam.
Ita Salvianus lib. 4. de Gubern. Dei, Rupertus de Divin. off. lib. 8. cap. 5. et alii passim.
P. Carpentier, 1766.
◊ Nostris Nekedent et Nequedent, pro Cependant, néanmoins, Verumtamen. Vita S. Ludov. edit. reg. pag. 364 :
Nequedent, se vos vos i tenez, ja n'estes vos que uns hons ne que uns autres.
Charta Joan. comit. Pontiv. vernacule reddita in Lib. albo domus publ. Abbavil. fol. 3. v° :
Nekedent sauve le droiture du segneur.
Ubi Ch. orig. ann. 1184. habet :
Tamen salvo jure domini.
Occurrit præterea in Cons. Petri de Font. p. 79. art. 6. et alibi.