« »
 
[]« Noctanter » (par C. du Cange, 1678), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 5, col. 599b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/NOCTANTER
NOCTANTER, De nocte, Gallis, Nuitamment. Noctanter furari, in Fleta lib. 2. cap. 72. § 10. cap. 76. § 8. cap. 79. § 7. Occurrit apud Rymer. tom. 3. p. 672. et apud Marten. tom. 1. Ampliss. Collect. col. 958. etc.
P. Carpentier, 1766.
◊ Neuctantement, in Lit. ann. 1354. tom. 4. Ordinat. reg. Franc. pag. 295. art. 9. Nuitrantré, eadem notione, in Charta ann. 1343. ex Chartul. S. Vinc. Laudun. :
Item quant à l'article faisant mention de Jehennot Cousin pris pour ce qu'il chassoit aux moines et Nuitrantré.
Paulo ante, Par nuit. Nostris, A la Nuitier, pro Sur le soir, Sub vesperum, vespere. Guill. Tyrii contin. Histor. apud Marten. tom. 5. Ampl. Collect. col. 599 :
Quant vint à la Nuitier, etc.
Stat. ann. 1395. ex Cod. reg. 8312. 5. fol. 145. r°. :
Esquels (bouticles) à la Nuittier elles seront tenues d'avoir chandelles allumées ou autre clarté. A heure obscure et sur la Nuytier,
in Memor. E. Cam. Comput. Paris. fol. 277. r°. ad ann. 1392. A l'anuitier. Vide infra Nuterans.