« »
 
[]« Norriguerius » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 5, col. 608a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/NORRIGUERIUS
NORRIGUERIUS, ut supra Norigarius, Qui nutrit oves. Controversia Domini de Monte-meyano cum incolis ejusdem loci ann. 1497 :
Dominus de Monte-meyano dicebat se esse, et prædecessores suos fuisse in possessione pacifica, seu quasi, exigendi singulis annis a Norrigueriis averis minuti dicti castri de Monte-meyano pro singulo grege servitium perpetuum 4. caseorum vocatum las Vendrieros pro quatuor diebus Veneris mensis Maii.
P. Carpentier, 1766.
◊ Instr. ann. 1476. inter Probat. tom. 3. Hist. Nem. pag. 335. col. 2 :
Deinde reddita ex parte Norrigueriorum civitatis prædictæ Nemausi requesta coram domino senescallo, effectualiter continente ut dignaretur et vellet pœnas superius pro animalibus grossis et minutis, metas et [] prohibitiones superius expressatas transgredientibus, diminuere. Norriguié,
ibid. pag. 3. col. 1. ex Chron. Nem. ad ann. 1472. Vide infra Nurigarius.