« »
 
PENURIOSUS 1, PENURIOSUS 2.
[]« 1 penuriosus » (par C. du Cange, 1678), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 6, col. 263a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/PENURIOSUS1
1. PENURIOSUS, Qui penuriam patitur. Utitur Alanus de Insulis in Planctu naturæ pag. 283. 321. ult. edit.
[]« 2 penuriosus » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 6, col. 263a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/PENURIOSUS2
2. PENURIOSUS, Rebus penuariis abundans. Chron. Joan. Whethamst. edit. Hearn. pag. 357 :
Quia populi illi (Boreales Angli) plus sunt Penuriosi quam pecuniosi, majorem habentes habundanciam orobi et ordei, siliginis et frumenti, quam aut ostri, aut habeni, aut eboris, muricis, auri vel argenti.