« »
 
[]« Parcetus » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 6, col. 167c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/PARCETUS
PARCETUS, Ornamentum capitis mulierum. Litteræ Caroli V. Reg. Franc. ann. 1367 :
In capite tamen possit (domicella) portare unum redondellum vel Parcetus cum perlis et margaritis.
P. Carpentier, 1766.
◊ Vel potius Inauris, ut videtur. Parectus editum inter Probat. tom. 4. Hist. Occit. col. 294. Haud scio an bene : nam Percerie, eodem sensu, ni fallor, occurrit in Reg. B. Cam. Comput. Paris. ad ann. 1341. fol. 161. r° :
Item les orfevres paieront pour chascun marc d'argent blanc et verié j. denier, et pour vesselles dorées et esmaillées ;.... pelles et Percerie, paieront iiij. deniers.
Sic inaures nuncupantur, f. quod a perforatis auribus pendent. []