« »
 
[]« 1 particus » (par C. du Cange, 1678), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 6, col. 186c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/PARTICUS1
1 PARTICUS, Negotiator, qui partes vendit, etc. in Gloss. Isid. forte idem qui Parthicus, vel Parthicarius, de qua voce supra.
les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736.
◊ Rectius Grævius ad Gloss. Isid. institorem interpretatur, qui minoris emit a magnariis, ut carius per partes vendat ; unde apud Isidorum legendum suspicatur, Particarius, qui per partes vendit ; et quidem in Excerptis additur, τεμαχιστής.
P. Carpentier, 1766.
◊ Twinger. Vocabul. Lat. Germ. Ms. :
Gremper, mango vel Particus.