« »
 
PLATEOLA 1, PLATEOLA 2.
[]« 1 plateola » (par C. du Cange, 1678), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 6, col. 360b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/PLATEOLA1
1. PLATEOLA. Vetus Liber Artis Notariæ in Bibl. Regia Cod. 874. laudatus a Baluzio ad Capitular. Regum Franc. tom. 2. pag. 1162. de studio Notarum :
Sunt igitur aliqui, qui dimittunt (hoc studium) ad tertiam partem, aliqui tamen ad medietatem, et sunt plures, qui non dimittunt nisi ubi in fine dicitur Plateola.
Unde colligitur, hanc vocem, quæ habetur in Notis Tyronis pag. 194. ultimam fuisse in Codice hujus Notarii.
[]« 2 plateola » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 6, col. 360b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/PLATEOLA2
2. PLATEOLA, diminut. a Platea, Locus vacuus. Charta ann. 1232. ex Tabul. S. Autberti Camerac. :
Quamdam Plateolam,[] ubi domus Gossemare consistebat, quæ diruta fuerat pro gravi excessu ipsius,.... contulimus.