« »
 
[]« 1 platina » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 6, col. 361a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/PLATINA1
1. PLATINA, Disci plani species, artopta, Gallice Tourtiere. Petrus Delphinus in Epistola 91. apud Marten. tom. 3. Ampliss. Collect. col. 1041 :
Ad tortas conficiendas non indigemus coquo, cum sit apud nos Platinæ studiosus.
Vide Platonæ.
P. Carpentier, 1766.
◊ Hinc Plataine, Vas ecclesiæ ministeriis dicatum, vulgo Patene, in Inventar. ann. 1492. ad calcem Necrol. Paris. Ms. :
Ung calice et Plataine, etc.
Vide supra Plate et Platellus.