« »
 
POLIA 1, POLIA 2, POLIA 3.
[]« 1 polia » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 6, col. 394c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/POLIA1
1. POLIA, a Gr. πολιός, canus. Rochus le Baillif in Diction. Spagyrico :
Amianthus est impolitus salamander lapis alumini plumæ similis, cujus inextincta fiunt ellychnia, alias linum vivum et Polia.
[]« 2 polia » (par C. du Cange, 1678), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 6, col. 394c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/POLIA2
2. POLIA. Jo. de Janua :
Polia, armentum, vel grex, vel collectio equorum, vel aliorum jumentorum. Et dicitur a polis, quod est pluralitas.
Gloss. Lat. Gall. Sangerman. : Polia, Tropiau de beste.
P. Carpentier, 1766.
Glossar. Provinc. Lat. ex Cod. reg. 7657 : Eguaria, Prov. armentum equorum et aliorum jumentornm. Polia, idem. Hinc fortassis Polie et Poulie, pro Equile, vulgo Ecurie, étable. Lit. remiss. ann. 1396. in Reg. 151. Chartoph. reg. ch. 132 :
Lequel Chouquet lui respondi moult eschaufrement que s'estoit un merdier bougre et vuideur de Poulies.
Infra : Polies.
[]« 3 polia » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 6, col. 394c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/POLIA3
3. POLIA, Locus, ubi panni extenduntur desiccandi aliave ratione præparandi, nostris Polie et Poulie ; unde Poulier dicebant, pro pannos sic præparare. Stat. pannif. Rotomag. ann. 1424. in Reg. 173. Chartoph. reg. ch. 151 :
Item nul ne pourra Poulier, ne faire Poulier draps tonduz au travers, etc.
Arest. ann. 1299. in Reg. Olim parlam. Paris. :
Cum inter textores et fullones Parisienses esset discordia, super eo quod dicti fullones nolebant pannos, quos folabant, portare ad novas Polias extra muros Paris. situatas, etc.
Liber nig. 2. eccl. S. Vulfr. Abbavil. fol. 42. v° :
Nicholaus Boisset tres solidos de domo, quæ est sub Poliis Petri de Marolio.
Ibid. fol. 43. r° :
Johannes Warlande duos solidos de quadam parte Poliarum, quæ fuerunt Stephani Burel.
Rursum fol. 45. r° :
Tenementum situm in vico ad Polies.
Charta ann. 1375. in Reg. 107. Chartoph. reg. ch. 375 :
Item sur une maison et Poulie seant en la rue Portechar de Beauvez,... quatre solz.
Lit. remiss. ann. 1400. in Reg. 155. ch. 90 :
Il lui dist que ilz trouveroient grant quantité de draps ès cloeres ou Poulies du pontoir de l'espau.
Vide infra Polium 1.
P. Carpentier, 1766.
Fuit et ludi genus, nostris Polie et Poulie nuncupatum. Lit. remiss. ann. 1385. in Reg. 126. ch. 161 :
Jehan Mauvoisin et autres alerent hors de la ville de Liencour, et commencerent à jouer à un jeu, nommé le jeu de la Poulie.
Aliæ ann. 1391. in Reg. 142. ch. 23 :
L'exposant feust en la ville de Montigny sainte Felise avec pluseurs compaignons, qui jouoient à un [] jeu, appellé la Polie. Poullye,
in aliis ann. 1406. ex Reg. 160. ch. 324.