« »
 
[]« Refrangere » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 7, col. 081a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/REFRANGERE
REFRANGERE, pro Refringere. Glossæ Lat. Gr. : Refrango, ἀποπλῶ, ἀναϰλάω.
P. Carpentier, 1766.
◊ Eodem sensu, nostri dixerunt Refraindre et Refraingner. Stat. ann. 1355. [] tom. 3. Ordinat. reg. Franc. pag. 35. art. 30 :
Pour ce que aucuns de nos subgiez se aventureroient voulontiers à gréver noz ennemis en corps et en biens, et de ce se Refraingnent aucunefois, etc.
Lit. remiss. ann. 1375. in Reg. 107. Chartoph. reg. ch. 215 :
L'exposant, pour Refraindre et amoderer ledit Henry, lui dist amiablement, etc.
P. Carpentier, 1766.
◊ At vero Refroissier, dicitur de agro, qui alio, quam solebat modo, colitur, in Charta ann. 1358. ex Reg. 90. ch. 157 :
Doit lidiz censiers toutes lesdittes terres ahaner, labourer bien et loyalement chascune piece adies à sa droite roie, sans desroiier ne Refroissier.