« »
 
[]« Relativus » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 7, col. 106a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/RELATIVUS
RELATIVUS, Relationem habens ad alterum, Gall. Relatif.
Honos Relativi est ad alterum generis
, apud Arnobium lib. 7. Utuntur S. Augustinus lib. 5. de Trinit. cap. 16. Martianus Capella lib. 4. et alii recentiores, tum Grammatici, tum Logici, sine numero.
P. Carpentier, 1766.
◊ Vice relativa, id est, vice compensationis[] et permutationis. Charta Fulcon. abb. S. Germ. Prat. in parvo Reg. ejusd. monast. :
Nos autem in recompensationem et commutationem ejusdem vineæ, quandam portionem vineæ,.... vice Relativa, eis et ipsi ecclesiæ tradidimus.