« »
 
[]« Replatum » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 7, col. 131a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/REPLATUM
REPLATUM, f. Idem quod Complantum, Ager jure usufructuario ad plantandas vineas certis conditionibus datus. Inventarium Episcopatus Claromont. fol. viiixx. xv :
Petrus de Merdonia domicellus tenebat in feudum a domino Claromont. totum Replatum podii Merdoniæ et plura alia.
P. Carpentier, 1766.
◊ Gall. Replat, cujus vocis non unam notionem assignat Cotgravius in Glossario, inter quas magis arridet Vallis significatio. Inventar. Chart. castri de Jaucourt ex Charta ann. 1392. fol. 30. r° :
Perrin le voicturon pour son Replat, j. obole.