« »
 
[]« Rissa » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 7, col. 195b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/RISSA
RISSA, vox Italica, Rixa, contentio ; unde Rissoso, rixosus, nostris alias Risseur. Inventar. ann. 1271. in Access. ad Hist. Cassin. part. 1. pag. 328. col. 2 :
Item qui levaverit Rissam portando arma, et extrasserit unus sanguinem alteri, debet solvere augustalem unum.
Lit. remiss. ann. 1363. in Reg. 95. Chartoph. reg. ch. 25 :
Jehan, dit Vyanne, Risseur, brigueur, hustineur, mal et outrageux parleur.
Vide supra Riotare.
P. Carpentier, 1766.
◊ Rissir vero Exire, Gall. Sortir, sonat, in aliis Lit. ann. 1410. ex Reg. 165. ch. 21 :
Jaquinot le roy incontinent qu'il ot beu, s'en Rissy de la Chambre.