![[]](img/image.png)
RUCTARE, Ructus emittere proprie ; improprie vero dicere, narrare, proferre. Vita S. Petri
Cœlestini PP. apud Muratorium tom. 3. pag. 665. col. 2. et tom. 4. SS. Maii pag. 481 :
Perperam in MSS. Ruptare, ut observant Bollandistæ. Ructari dixit Horatius in arte Poetica v. 457. simili significatione :Nec suspecta oculis Ructabimus, agnita dudumHic quibus hæc coram fuerant digesta quibusveHæc impensa, suis nobisque per omnia caris.
Eadem quoque notione Ructantes decurias et Ructare sapientiam habet Tertullianus. Eructare verbum Psalm. 18. 3. et 44. 1. Eructabunt labia mea hymnum, Psalm. 118. 171.Hic, dum sublimes versus Ructatur et errat,Si veluti merulis intentus decidit aucepsIn puteum foveamve, etc.