« »
 
[]« Sacrata deo » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 7, col. 261a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/SACRATA
SACRATA Deo, Sanctimonialis. Chron. S. Petri Vivi apud Acher. tom. 2. Spicil. pag. 719 :
Quod (caput B. Agnetis) dum poneret super altare, cunctæ Deo Sacratæ in terram ruerunt velut in extasi positæ.
P. Carpentier, 1766.
◊ Virgo sacrata, in plurimis Christianorum inscriptionibus, teste Fontanino in Comment. de S. Columba pag. 24. et 36.