« »
 
[]« Saffium » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 7, col. 265a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/SAFFIUM
SAFFIUM, Ornamentum casulæ ; idem quod Aurifrigium, Orfroy, in crucis modum aptari solitum. Inventar. ann. 1377. ex Tabul. S. Victoris Massil. :
Item unam casulam de purpura.... cum Saffio de auro ante et retro multum nobile. Safre
dicitur in altero Inventar. ex eod. Tabul. :
Item casulam, dalmaticam et floquetum de diaspro rubeo in casula cum Safre sive aurifres ante et retro deauratum.
Vide Aurifrigia.
P. Carpentier, 1766.
◊ Sed legendum puto Saffrum, ut colligitur ex Testam. Phil. episc. Sabin. ann. 1372. in Cod. reg. 9612. A. F :
Ordinavit quod de duobus pluvialibus, de quibus jam removit Safros frizos, fiant duæ casulæ cum sufficientibus Saffris.
Hinc Safré, ejusmodi ornamento instructus.  :
Nel pot garir escu, n'hauberc Safré.