« »
 
[]« 1 salvare » (par C. du Cange, 1678), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 7, col. 290c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/SALVARE1
1. SALVARE, pro Servare, vel reservare. Testamentum Riculfi Episcopi Helenensis ann. 905 :
Scrindos (legendum Scrinios, vel Scrinia) paria 1. ad vestimenta sacra Salvandum.
Statuta Mutin. rubr. 370. f. 74. v° :
Saltarii teneantur custodire et Salvare clausuras, terras, etc.
Itali Salvare, eadem notione, usurpant.
P. Carpentier, 1766.
◊ Nostri Estoier, eodem significatu, dixerunt. Serm. de nuptiis in Cana ex Cod. S. Vict. Paris. :
Autre gent metent avant lor bon vin et lo meillor,.... et tu as fais le contraire ; car tu as estoié lo meillor jusca hores.
Ubi apud S. Joan. Evang. cap. 2. v. 10. legitur :
Tu autem servasti bonum vinum usque adhuc.