« »
 
[]« Sconium » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 7, col. 361a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/SCONIUM
SCONIUM, f. pro Saonnium, vel Saonnitium, Reprobatio, recusatio, maxime testium. Leges Normann. cap. 30. § 5. apud Ludewig. tom. 7. Reliq. MSS. pag. 324 :
Dum tamen milites in visneto valeant reperiri, qui justo Sconio vel rei ipsius ignorancia ab ipsa jurea non debeant amoveri.
P. Carpentier, 1766.
◊ Rectius Soonio in Cod. reg. 4651. Vide Sonare 3.