« »
 
[]« 1 secatura » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 7, col. 384c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/SECATURA1
1. SECATURA, Segatura, Ipsa messium sectura, seu Servitium, quo vassalli vel tenentes debent secare messes aut prata dominorum suorum. Sententia arbitralis ann. 1202. inter Abbatem et Consules Gimont. :
Super partimentis bladorum omnium specierum et super batituris et Secaturis eorumdem bladorum.
Ibidem :
Dent agrarium, scilicet novenam partem garbarum deducta undecima parte seu garba pro Segaturis....... Sexta pars detur laboratori sive domino bladorum pro Segaturis et batituris dicti bladi.
P. Carpentier, 1766.
◊ Quod servitium appellatur
Crowée de la seille
, in Charta ann. 1406. ex Chartul. priorat. Belleval. :
Chacun an une journée à la crowée de la Seille az waiien. Saiele
vero ipsam messium vel pratorum secturam significat, in Lit. ann. 1357. tom. 6. Ordinat. reg. Franc. p. 631. art. 9 :
Devront et paieront lesdiz habitans audit seigneur chascun an deux jours à la Saiele.
Eodem sensu Seailles occurrit in Assis. Hierosol. part. 2. cap. 31 :
En [] trois saisons nul ne doit arrester vilains et vilaines, c'est à savoir au tems de Seailles, lesques commencent en l'entrant d'Avril et definent par tout Juin ; et l'autre saison est vendanges.
Infra :
Seailles
, pro frugibus quæ secantur.