« »
 
[]« Sentus » (par C. du Cange, 1678), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 7, col. 426a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/SENTUS
SENTUS. Fulbertus Carnot. Epist. 71. de Pœnitente :
Sentus enim et squalidus, pallentique macie deformatus, etc.
Ubi legendum puto Semus. Vide in hac voce.
les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736.
◊ Sentus vox est purioris Latinitatis quæ squalidum et horridum sonat, qua notione usurpatur a Fulberto. Ea utuntur Terent. in Eunucho act. 2. sc. 2 :
Video Sentum, squalidum, ægrum, etc.
et Virgil. Æneid. lib. 6. v. 462.
Loca Senta situ.
Ubi Servius :
Senta, squalida.