« »
 
[]« Spondalis » (par C. du Cange, 1678), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 7, col. 561a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/SPONDALIS
SPONDALIS, Spondæ lecti instratum. Testamentum Heccardi Comitis Augustodun. apud Perardum in Burgundicis pag. 26 :
Et quicquid de gemmis habemus, et gangana sirica, cum Spondale, et tapete uno, etc.
Aliud est Epondenale, infra :
Canones scarsas quaternio uno, Gerberto, et Epondenale, libello de arte militari, et pacto Gunbaldo, etc.
Forte pro Expositionale.
les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736.
◊ Doctissimi viri conjecturam apprime confirmat MS. ubi occurrunt voces Espons, pro Expositio, et Espondre, pro Exponere :
Ele savoit les songes Espondre....
Et quant par vostre fol respons
M'avez ainssint mon songe Espons....
Ains més si noble vision
N'ot si laide Exposition.
[] Ovide MS. :
Or vos veil Espondre briefment
De ces fables l'entendement.
P. Carpentier, 1766.
◊ Nostri a Sponda, Esponde dixerunt, pro Chalit, bois de lit et bord d'un lit. Glossar. Lat. Gall. ann. 1348. ex Cod. reg. 4120 : Sponda, Gall. Esponde, et derivatur a Spondeo. Aliud ann. 1352. in eod. Cod. : Sponda, Gall. eschalis sive Esponde. Glossar. Provinc. Lat. ex Cod. reg. 7657 : Sponda, Prov. Sponda, prima pars lecti. Fabul. tom. 2. pag. 119 :
L'autre Clers est au lit venuz
A l'Esponde par de devant.
Espaude, eadem notione, in Lit. remiss. ann. 1390. ex Reg. 138. Chartoph. reg. ch. 163 :
Le suppliant lia sa femme à l'Espaude de son lit et la feri d'une congnée.