« 1 suaviter » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans , et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 7, col. 623b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/SUAVITER11. SUAVITER.
Postea dom. Archiepiscopus incipiat ad Vesperas mediocri voceCalicem, etc....
Et chorus Suaviter dicat Vesperas, id est, Remissa voce, ad calcem Johannis Abrinc. de Offic. Eccl. pag. 193.
P. , 1766.
◊ Acta MSS. Inquisit.
Carcass. ann. 1308. fol. 66. v° : In principio mensæ dictus Petrus Auterii accepit usque ad dimidiam placentulam, et stans pedes tenendo dictum panem cum manutergiis, quæ posuerat in collo suo, incœpit dicere desuper,Pater noster ;
et postea loqutus fuit Suaviter inter dentes per unam pausam. Souavet, pro Doucement, Molliter, in Poem. MS. Rob. Diaboli :
On fait ce que li maistres veut,Tout Souavet et billementLe mirent jus courtoisement.

