« »
 
[]« Subsedere » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 7, col. 637a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/SUBSEDERE
SUBSEDERE, Supersedere, omittere. Gocelinus in Translat. S. August. Cantuar. tom. 6. Maii pag. 420 :
De ceteris vero, id est Regibus, Præsulibus,..... nunc est Subsedendum, de quibus jam alibi dictum est vel suo tempore dicendum.
P. Carpentier, 1766.
◊ Gall. Surseoir. Ordinat. ann. 1286. in Reg. Olim parlam. Paris. :
Item absolutum et condemnatum, in casu in quo erit Subsedendum executioni, poterit senescallus recredere suo periculo.