« »
 
[]« 2 supercedere » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 7, col. 660c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/SUPERCEDERE2
2. SUPERCEDERE, Suspensum tenere, Gall. Suspendre. Charta Caroli V. Reg. Fr. ann. 1366. tom. 4. Ordinat. pag. 678 :
De gracia speciali eisdem concedimus, quod hujusmodi Consulatus non possit eis interdici, auferri, Supercedi vel arrestari, vel aliter ad manum nostram poni, etc.
P. Carpentier, 1766.
◊ Superceder, eadem notione, in Comment. Cond. ad ann. 1561. tom. 1. ult. edit. pag. 74 :
M. de Guise... leur manda ..... qu'il les prioit de surceoir et Superceder leur assemblée.