« »
 
[]« 2 suppositum » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 7, col. 675b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/SUPPOSITUM2
2. SUPPOSITUM, Subditus, subordinatus, Gall. Suppôt. Charta ann. 1426. apud Marten. tom. 1. Anecd. col. 1770 :
In quantum laicos sæculares præsentes et futuros, seu dictæ universitatis, aut eorum Suppositorum laicos familiares concernit, etc.
Bulla Eugenii IV. PP. ann. 1443. apud Miræum tom. 2. pag. 896 :
Plurimum numero Suppositorum pollet
Universitas Lovaniensis. Litteræ Caroli VII. Reg. Fr. ann. 1452. tom. 6. Spicil. Acher. pag. 501 :
Qui (Baillivus) regentes, scholares et Supposita ejusdem (Universitatis Cadomensis) ut a litterarum studiis nullatenus distrahantur, etc.
Adde Compend. jurium Universit. Paris. per Robert. Goulet fol. 5.
P. Carpentier, 1766.
◊ Canonicos ecclesiæ Augustensis eadem voce designari opinantur docti Editores ad Vit. S. Bern. de Monte Jovis tom. 2. Jun. pag. 1075. col. 1 :
Bernardus tunc Suppositis ecclesiæ per archidiaconum præsentatus, etc.