« »
 
[]« Temporaneus » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 8, col. 053c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/TEMPORANEUS
TEMPORANEUS, Maturus, tempestivus. Jac. 5. 7 :
Ecce agricola expectat pretiosum fructum terræ, patienter ferens donec accipiat Temporaneum (suppl. imbrem, Gr. ὑετὸν πρώιμον) et serotinum.
Passim occurrit in sacris Scripturis.
P. Carpentier, 1766.
◊ Gesta comit. Barcin. tom. 10. Collect. Histor. Franc. pag. 318 :
Pene per omnem æstatem et autumnum siccitas nimia et fervor immanis fuit, ita ut innumerabiles fruges non pervenirent ad Temporaneam maturitatem propter solis ardorem.