« »
 
[]« Tritorium » (par C. du Cange, 1678), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 8, col. 189a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/TRITORIUM
TRITORIUM, apud Ælfricum ferscel. Tritorium, θριϐάς, in Glossis Lat. Gr. et Gr. Lat. Regestum vetus a Pittone laudatum in Annalibus Eccl. Aq. pag. 164 :
Quædam magna ædificia... cum pradellis, viridariis, Tritoriis, claustris, etc.
Locum intelligo ubi frumentum, vel racemos terebant.
P. Carpentier, 1766.
◊ Pistillum, instrumentum quo teritur, Gall. Pilon. Lit. remiss. ann. 1357. in Reg. 89. Chartoph. reg. ch. 36 :
Ipsum servientem de quodam Tritorio seu pestello percutere nisus fuit.
Vide supra Tritare.