« »
 
[]« Tumpletura » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 8, col. 207b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/TUMPLETURA
TUMPLETURA, f. Ars exstruendarum munitionum, a Saxonico Tun, Sepes, septum, sepimentum, et Latino-barbaro Pleitura, seu Pleidura, locus septus. Epitaphium ann. 1585. in Ecclesia de Fouquequourt diœcesis Ambianens. :
Florentius Morandus filius Mathæi, pietatis studiosus, æquitate florens, agriculturæ, geometriæ, Tumpleturæ artibus peritus, claris probisque viris virtute laude comparandus, placida morte solutus, etc.
P. Carpentier, 1766.
◊ Mendum est, pro tum pictura ; quod etiam vidit D. Graverol de Flogrhevar in Disquisit. ad legem Papia Poppæa edita tom. 2. Jan. ann. 1765. Diar. Trevolt. pag. 335.