« »
 
[]« Vietatio » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 8, col. 325b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/VIETATIO
VIETATIO, Vetitum, interdictum. Charta Bonæ Principissæ Sabaudiæ ann. 1424. in Statut. Perus. fol. 31 :
Non obstantibus pœnis, inhibitionibus, Vietationibus factis seu fiendis quibuscumque.
Vide Vetum.
P. Carpentier, 1766.
◊ Hinc Viese dicitur de re vetita, in Lit. remiss. ann. 1457. ex Reg. 189. Chartoph. reg. ch. 192 :
Icellui bergier respondi.... qu'il entreroit lui et ses bestes en icelles estuelles,... puisqu'elles estoient Vieses.