« »
 
[]« Abaudire » (par C. du Cange, 1678), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 1, col. 010a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/ABAUDIRE
ABAUDIRE, Exaudire, ἐπαϰούειν in Gloss. Gr. Lat. Interdum contemnere, non audire. Acta S. Nicephori Mart. [] num. 12 :
Respuo et blasphemo opera manuum hominum, imo Abaudio qui hujusmodi errorum pestibus se ipsos tradere contendunt.
Vide Obaudire.
P. Carpentier, 1766.
◊ Charta permutat. inter Ingon. episc. Mutin. et Bonifac. ducem Tusciæ ann. 1033. apud Murator. tom. 1. Antiq. Ital. med. ævi, col. 16 :
Quidem et ego domnus Ingo episcopus vos, qui supra, jugales Abaudivi, et recte petitiones vestras intellexi, etc.
Gall. diceremus : j'ai écouté favorablement.