![[]](img/image.png)
«
2 abocator » (par P.
Carpentier, 1766), dans
du Cange,
et al.,
Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 1, col. 026a.
http://ducange.enc.sorbonne.fr/ABOCATOR2
2. ABOCATOR, Tutor, qui res pupilli administrat et defendit. Consuet. Neapolit. Mss. :
Qui (tutor)
sic dictus, alias datus, secundum vulgarem usum loquendi
Neapolis, dicitur Abocator .... Quæ dicta sunt de Abocatore habent locum in pupillis
civibus sive habitatoribus civitatis Neapolis. Pupillis vero rusticis sive in rure
habitantibus in contractibus advocator (sic)
datur per homines illius
plateæ sive tecti civitatis Neapolis.
Vide in
Advocati et supra
Abbocatio.