![[]](img/image.png)
«
2 adverare » (par P.
Carpentier, 1766), dans
du Cange,
et al.,
Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 1, col. 098b.
http://ducange.enc.sorbonne.fr/ADVERARE2
2. ADVERARE,
Averare, Facta inquisitione et recognitione, æstimare, Gall.
Vérifier. Instr. ann. 1391. inter Probat. tom. 2. Hist. Nem. pag. 114. col. 1 :
Item quod dicta bona fuerunt Adverata per deputatos per consules, et in libro
communi dictæ universitatis, in quo distribuuntur omnia bona singularium dictæ
universitatis, descripta et per cedulas illorum, quorum fuerunt prædicta bona, fuerunt
tradita, pro Adverando seu taxando eadem, ad finem ut per (pro)
ipsorum
taxa talliarentur.
Aliud ann. 1356. ibid. tom. 2. pag. 176. col. 1 :
Quod
vintenum Averetur, et Averato levetur de omnibus civibus, juxta Averationem
prædictam.
P. Carpentier, 1766.
Avezare, Eadem notione, in Charta ejusd. ann. ibid. pag. 184. col. 1 :
Attentis
monicionibus de portando bona sua ad Avezandum ad domum consulatus, ut
inde subvencio concessa posset compleri,... quamdam papiri cedulam scriptam pridem
tradidisset, in qua erant omnia bona sua inserta, quæ fuerunt Avezata et avaluata per
dictos destinatos.
Hinc