« »
 
ARZER 1, ARZER 2.
[]« 1 arzer » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 1, col. 415c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/ARZER1
1. ARZER, Agger, moles, Hispanis Arzan, Gall. Chaussée, Levée. Rolandinus Patavinus de factis in Marchia Tarvisina lib. 3. cap. 7. apud Murat. tom. 8. col. 204 :
In his temporibus, non multum ante, dum D. Marinus Dandalus de Venetiis esset Potestas Tarvisii, equitando [] die quadam per Arzerem, eundo de Tarvisio ad Mestre, lancea fixus a quodam cecidit mortuus.
[]« 2 arzer » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 1, col. 416a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/ARZER2
2. ARZER, f. Ignis, focus, lignatio, ab Ital. Arzere, comburere. Charta ann. 1200. apud Murator. tom. 4. Antiq. Ital. med. ævi col. 373 :
Item commune Ferrariæ debet habere plenam jurisdictionem... in omnibus illis personis,... in fodro et Arzere ac hoste et collecta, et omnibus servitiis, sicut ceteri.