« »
 
BANDA 1, BANDA 2, BANDA 3.
[]« 1 banda » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 1, col. 546a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/BANDA1
1. BANDA, Nomen militiæ ab Alfonso Castellæ Rege instituta apud Victoriam urbem Castellæ : sic dictæ a Banda seu tænia rubra, lata quatuor digitos, quam ipsi a dextro humero sub sinistro brachio circumdabant. Vide Miræum de Orig. Ord. Equest. et Paulum Morigiam lib. 2. Orig. Monast. cap. 9.
P. Carpentier, 1766.
◊ Ejusdem originis est vox Bandez, qua appellatione designabantur ducis Bituricensis fautores, quorum meminit vetust. Chron. tom. 1. Miscell. Labbei pag. 653. ad ann. 1410 :
Le duc de Berry et ceux de son party portoient une bande, dont ils furent appellez Bandez ou ceux de la bande.
Et pag. 657. ad ann. 1412. 3. Aug. :
Fut commencé par les Bandez une confrairie de S. Laurens aux Blans-manteaux, et disoient que c'estoit la confrairie des vrays et bons Catholiques envers Dieu et leur droit seigneur.
[]« 2 banda » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 1, col. 546a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/BANDA2
2. BANDA, Costa navis, latus, Gall. Flanc, bande. Mirac. MSS. Urbani PP. V :
Quidam portabat barilium aquæ et cecidit super Bandam galeæ.
Vide Jal. Antiquit. Naval. vol. 1. pag. 298. Gallis Bande sive Platbord. Conf. eundem vol. II. pag. 47. et 114. not.
[]« 3 banda » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 1, col. 546a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/BANDA3
3. BANDA, Ferrea lamina. Sentent. ann. 1282. ad calcem Necrolog. eccl. Paris. MS :
Quod si batelli et Bandæ campanarum.... indigeant aliqua reparatione, refectione seu restauratione, fabrica ecclesiæ Parisiensis ministrabit materiam ferri.