« »
 
[]« Bissus » (par C. du Cange, 1678), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 1, col. 669a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/BISSUS
BISSUS, f. pro Byssus, seu Ornamenta byssina. Monasticum Anglic. tom. 2. pag. 430 :
Supertunica vel toga ampla sit et rotunda, undique clausa, cum cruce de nigro signata, sine Bissis et decenti longitudine.
Vide Byssus.
P. Carpentier, 1766.
◊ Glossar. Gall. Lat. ex Cod. reg. 7684 : Blanc, Bissus, et est très deslié. Glossar. Provinc. Lat. ex Cod. reg. 7657 : Bissus, corporals, Prov. Pro byssus, quia corporalia linea esse jubentur. Vide Corporale. Albas... de bisso. (Thes. eccl. Claromont. Alvern. 980. mus. arch. dep. p. 40).