« »
 
BAUBA, BOBA 1, BOBA 2.
[]« Bauba » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 1, col. 607b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/BAUBA
BAUBA. Limborch. Hist. Inquisit. Tolos. pag. 24 :
Item semel accommodavit asinum suum ad portandum Baubam Hereticorum ;
f. Rauba.
[]« 1 boba » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 1, col. 683b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/BOBA1
1. BOBA, Vehemens robur : interdum, genus serpentis. Glossar. vet. ex Cod. reg. 7646. Vide Boa 1.
[]« 2 boba » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 1, col. 683b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/BOBA2
2. BOBA. Las Bobas, Lues venerea, a bubonibus sic dicta. Deliber. ann. 1490. apud Pitton. Hist. Aquens. pag. 246. Petrus Durés sequestratus est,
quia patitur infirmitatem de las Bobas, quam duxerunt certi armigeri a loco de Romania anno elapso existente, in servitio regio et illust. dom. ducis Orleani apud presentem patriam Provinciæ sanam, pro tunc, existentem, infirmitate prædicta, quæ adhuc non vigebat in Provincia
. Hispan. Bubas, eadem notione. Vide infra Buba.