« »
 
CARNELLUS 1, CARNELLUS 2.
[]« 1 carnellus » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 2, col. 178a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/CARNELLUS1
1. CARNELLUS, Species vehiculi. Miracula S. Yvonis tom. 4. SS. Maii pag. 569 :
Et sic paralyticus apportatus fuit in uno Carnello peregrinus ad sepulchrum.
[]« 2 carnellus » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 2, col. 178a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/CARNELLUS2
2. CARNELLUS, Pinna muri, quæ fenestræ quadratæ effigiem præfert, per quam milites jaculantur, Gall. Creneau, olim Carneau. Chartar. Norman. ex Cod. reg. 4653. A. fol. 69 :
Attorniati fuerunt quatuor homines de unaquaque communia ad unumquemque Carnellum custodiendum et hurtandum.
Vide Quarnellus.